دل نوشته ها

هیچ توضیح و مقدمه ای نمیشه گفت جز اینکه پاییزه

میشه گفت پر رمزو راز ترین قسمت سال همین پاییزه

 توش قدم بزنید بوی پاییز خاطره ها رو زنده میکنه.

یه آرزوی قشنگ : کاش بعد تابستون باز بهار میومد !

باز پاییز است....

باز دل از غمی دلپذیر لبریز است

 باز میلرزند بر خود سرشاخه های بید سرگردان

باز میریزد فرو بر چهره ام باران.

بازدلتنگم خداوندا پریشانم

بازمیبینم که بی تابانه گریانم

باز پاییز است...

باز این دنیا غم انگیز است

باز پاییز است و هنگام جدایی ها

باز پاییز است و مرگ آشناییها...

امیدوارم همیشه خیال نباشه و آرزومندی

هرچند که تو این هجوم سهمناک سیل حادثه

آرزومندی مثل مژده وصل سزاوار سر و جان بخشیدنه

امشب غزال مست خیالم به دام توست

                                    امشب دل شکسته من هم کلام توست

امشب لبان خشک منٍ خسته از فراق

                                مجنون جرعه جرعه معجون جام توست

این مرغ وحشی دلم آرام می شود

                                وقتی خیال می کند او صید دام توست

امشب نوید وصل تو را داد هاتفم

                            غمگین مشوکه شهد وصالش به کام توست

امشب اگر که سر به سرایت نهاده ام

گفت: نه همش این نیست امیر

نشستن و سرودن دل تنگی

گفتم: اره هم صحبت رو باید همراه شادیا کرد نه غصه ها

تو که میتونی بسازی لحظات شاد رو پس همشو تلخ نبین

اینم همون جمله معروف که : دو روز دنیا  ارزششو نداره

داره ؟

سکوت پنجره بشکسته از صدای جفا

                                 صدای ساعت بی رحم ،لحظه های رها

صدای اشک شقایق برای زخم امید

                                 غریو غیبت شادی میان خاطره ها

تمام بودن پروانه در خیال سحر

                                 فدای پاکی رویای حامیان وفا

در این زمانهً اعدام تک ستاره عشق

                                 که شب،سیاه به تن کرده از لباس عزا

بیا تمامی فریاد خود حضور کنیم

                                 و تا افق برسانیم دست های دعا

که عشق زنده و جاریست تا که حادثه هست

                                 امیر عاشق عشق است وشور حادثه ها

 پایان راه از بر شدی

دیدی می تونم ؟دیدی تونستم ؟

سفری خواهم رفت …

سفری تا ته عشق

سفری تا ته پرواز کبوتر در نور

سفر، از راه تهی

کوله بارم همه تنهایی و شور

پر اوای حقیقت در بند

دیگرم حوصله ماندن نیست …

دلم از اینهمه غربت پوسید

که چرا ….

که چرا بالش ارامش این دوزخیان ،پر پرواز کبوتر ها شد؟

پر پرواز چه شد؟

سفری خواهم رفت

سفری از سخن پوچ و ریاکاری این قوم جهود

سفری تا دل ان قله عشق

سفری بی برگشت

سفری بی برگشت.

اینجا بود که داد زد از سفر بی برگشت بدم میاد

میگن مرد باید که در کشاکش درد ........

اما مگه تحملم حدی نداره ؟

تا کی بگردیم بدنبال جاده ای برای رفتن ؟!!

غم زمانه خورم یا فراق یار کشم

به طاقتی که ندارم چگو نه بار کشم ؟

سخت است درد خود را از دیگران شنیدن

                                                     از عاشقی نگفتن از عشق دل بریدن

سخت است از پرستو پرواز را گرفتن

                                                  یک تکه از جهان را بر دوش خود کشیدن

سخت است از رهایی با دست بسته گفتن

                                                   دنیای کودکی را از کودکان خریدن

سخت است با ستاره از نور ماه گفتن

                                                 از پود دل گسستن در تار دل تنیدن

سخت است با شقایق از کوچ لاله گفتن

                                                  با لاله ها نشستن با قاصدک پریدن

سخت است مهربانی از آشنا ندیدن

یاد سهراب که می افتیم آرمش و سکون حکمفرما میشه تو فضا و وجودمون سهرابی که هنوز در سفره

براستی که پرواز با سهراب چه لذت بخشه ، روحت تلطیف میشه از اینهمه احساس شاعرانه و اینهمه معنی نهفته شده تو کلماتی به سادگی خود سهراب. ایندفعه حال و هوای سهراب رو تجربه کردم هم به خاطر دوستانی که ازم خواستن که غمناک ننویسم و هم اینکه همراهی با سهراب خودش جاری کرد شادی رو در مطلب .امیدوارم خوشتون بیاد .

امیر

زندگی آرام است مثل آرامش یک خواب بلند

زندگی شیرین است مثل شیرینی یک روز قشنگ

زندگی رویائیست     مثل رویای یکی کودک ناز

زندگی زیباییست     مثل زیبایی یک غنچه باز

زندگی تک تک این ساعتهاست

زندگی چرخش این عقربه هاست

زندگی راز دل مادر منِِ     زندگی پینه دست پدر است

زندگی مثل زمان در گذر است